Ben Deliyim, Deli!
Unutmuşun fikri ilgilendirmez deliyi.
Okulların açılmasıyla başlar ve biter benim hayatım. Okul böler âdeta hayatın neşesizliğini. Birçok neşesizlik kalır elinde. Nedir amacı, niyedir bilinmez, bildirilmez. Ben biliyorum. Ben hissediyorum. Ben aptal değilim.. Hayır hayır, hiç de değilim.. Ben deliyim, deli!
Mutluluktur benim korktuğum. Mutluluktur benim inancım. Bilmem ben mutlu nedir, ne işe yarar.. Gidiyorum okula her gün. İş olur beş on yıl sonra, ama değişmez amacını bilmemek.. Bu yüzden eşelemiyorum insanları.. Onlar aptal.. Onlar kör.. Onlar suçlu.. Onlar unutmuş.. Yazık değil bana! Ben deliyim bana göre.. Siz ne düşünürseniz düşünün.. Unutmuşun fikri ilgilendirmez deliyi..
Kırık kalpli kuşlar uçar gölgemde; uçsuz bucaksız, şeffaf bir evrende.. Ölürüm de dönmem dediğimden.. Değişim şart.. Gerçekler grevcileri dönüyor!
Affedin beni.. Deliliğime vurun her şeyi.. Önemli değil inanın.. Mutluluk nedir bilmem ben. Ölümden korkmam. Neşesizliktir beni yaşatan ve amacımı oluşturan. Ama unutturmam bunu; her şeyin cezası, her insandan, ama her insandan çıkartılmalıdır!